کارکرد دوگانه اینترنت

مدیر مرداد ۲۸, ۱۳۹۴ ۰

همزمان با دسترسی گسترده افراد به اینترنت، شاهد نوع جدیدی از اعتیاد یعنی “اعتیاد اینترنتی” هستیم که مسئله خاص عصر اطلاعات است.”اعتیاد اینترنتی” اصطلاحی بود که اولین بار به وسیله “یانگ” در سال ۱۹۹۶ معرفی گردید و مورد توجه روان پزشکان و درمان گران قرار گرفت .

اعتیاد به اینترنت، نوعی اختلال روان شناختی – اجتماعی است که شامل نوعی وابستگی رفتاری به اینترنت است و استفاده بیمارگونه و وسواسی از اینترنت را شامل می‌‌شود. این اختلال طبق دیدگاه “یانگ” کارکردهای انطباقی شخص را مختل می‌سازد .فرد معتاد کسی است که دستکم ۳۸ ساعت در هفته، وقت خود را صرف استفاده از اینترنت می‌کند.

اعتیاد به اینترنت نیز با علائمی همراه است همچون، اضطراب، افسردگی، کج خلقی، بی‌قراری، تفکرهای وسواسی و یا خیال‌بافی راجع به اینترنت.‏ لفظ اعتیاد، بیشتر تداعی کننده اعتیادهای سنتی همچون اعتیاد به الکل، نیکوتین، موادمخدر و قمار است، اما اعتیاد از طریق اینترنت با وجه جدیدی روبه‌رو شده است. گسترش رایانه‌های شخصی و افزایش اتصال به اینترنت در خانه و محل کار، منجر به ظهور اعتیاد آنلاین شده است. اعتیاد به اینترنت شامل اعتیاد به اتاق‌های گپ، هرزه نگاری به قمار آنلاین و خریدهای اینترنتی می‌شود. همچون دیگر اعتیادها، اعتیاد به اینترنت، فرد معتاد را از خانواده و اطرافیانش منزوی می‌سازد. اعتیادهای رفتاری، همچون اعتیاد به شبکه‌های اینترنت می‌تواند موجب تخریب سلامت، روابط، احساسات و نهایتا روح و روان فرد گردند.

بنابراین، همان طور که رایانه‌های شخصی روز به روز در خانه‌های‌ ما همچون دستگاه‌های تلویزیون جای پای خود را پیدا می‌کنند و اتصال به شبکه اینترنت افزایش می‌یابد، می‌بایستی گام‌هایی در راستای مقابله با مضرات این تکنولوژی نوین برداریم.‏

از طرفی، در عین حال که روابط این افراد (بویژه کودکان و نوجوانان) در جهان مجازی افزایش می‌یابد، در مقابل از دامنه روابط آنان در جهان واقعی کاسته می‌شود . ضمن آنکه، احتمال لطمه دیدن عملکرد آموزش نیز وجود دارد.

پدیده اعتیاد اینترنتی، همزمان با افزایش دسترسی روزانه مردم به منابع آنلاین شایع‌تر می‌شود. وب، اطلاع‌دهنده، مفید، دارای منابع غنی و سرگرم‌کننده است. اما برای بسیاری از مردمی که به آن معتادند، این منافع، در حال تبدیل شدن به آسیب‌ها و نابهنجاری‌های روانی و رفتاری است.

اینترنت از جمله پدیده هایی است که در دو دهه اخیر جای خود را در میان مردم جهان باز کرده است و تمامی افراد اجتماع صرف نظر از دیدگاه ها و سلایق گوناگون به آن گرایش پیدا کرده اند.دارا بودن سایت های متعدد آموزش، موثر در تقویت هوش کودکان، دیدن موزه ها و مکان های دیدنی شهرها و سایر کشورها و تبادل اطلاعات از طریق اینترنت از جمله مزایای اینترنت است.اما از سوی دیگر ورود کودکان به سایت های غیر اخلاقی باعث خشونت، انحرافات جنسی، اعتیاد، رفتارهای ضد اجتماعی، سست شدن مبانی خانواده و اشاعه جرم و جنایت خواهد شد.

آنچه اینترنت را برای نوجوان خطرناک جلوه می دهد افزایش سایت بازی های اینترنتی و سایت های غیر اخلاقی است که باعث بروز ناهنجاری هایی در میان قشر نوجوان و جوان جامعه می شود

.اینترنت می تواند هم مفید واقع شود و هم مضر.

اینترنت می تواند در زمینه های آموزشی نقش مؤثری برای نوجوانان و جوانان ایفا کند و از سویی در صورت عدم نظارت والدین به سایت های غیر اخلاقی می تواند بسیار مخرب باشد.صدمات بهداشت روانی از طریق این‌گونه سایت ها در نوجوانان و جوانان در ایجاد مسائلی مانند انحرافات جنسی، خشونت، اعتیاد، رفتارهای غیراجتماعی و سست شدن پایه های خانواده، اشاعه جرم و جنایت در بسیاری موارد جبران ناپذیر است.

آگاهی نوجوانان در نحوه استفاده از رایانه از جمله راهکارهای مؤثر نظارتی محسوب می شود.محدود کردن زمان استفاده از رایانه نیز اقدام مهمی است که می تواند توسط والدین به اجرا در آید. والدین باید بر ساعات استفاده کودکان، دسترسی کودکان به سایت ها نظارت داشته، قرار دادن کامپیوتر در مکانی از منزل که بتوان فعالیت های کودک را تحت نظر داشت، از جمله وظایف والدین است.تهیه نرم افزار صافی یا فیلترینگ و انتخاب سایت های مناسب کودکان که می تواند نقطه آغاز مرورگر باشد، از جمله این راهکارها است. انتخاب سایت های مرتبط با علایق کودک، قرار دادن کامپیوتر در فضای عمومی خانه، بیان معایب و مضرات چت و گفتگو به کودک از جمله پیشنهادهایی برای والدین و خانواده در استفاده سالم از اینترنت کودکان است.

جوانان و نوجوانان کشور ما هم باید بدانند که اینترنت وسیله بازی و سرگرمی و یا دسترسی به آدرس های ممنوعه نیست. مگر ما هر چیزی در هر جایی بفروشند می خریم یا هر جا روزنامه یا فیلمی پخش کنند، به نظاره می ایستیم؟اینترنت هم مثل هر وسیله دیگری فقط یک ابزار است و بستگی به نوع استفاده ای دارد که از این ابزار می کنیم و دارای فرهنگی است که بدون داشتن آن، نه تنها کارآیی و اهمیت خود را از دست می دهد، بلکه سبب شیوع بی فرهنگی، فساد اخلاق و لاابالی گری می شود که ضرری غیر قابل جبران و محدود است .

فرستادن دیدگاه »